شما اینجا هستید
یادداشت » رای به شایستگی یا رای به قومیت

مدار ۶۰: شوراهای اسلامی شهرها در راستای توسعه شهری پایدار از افتخارات جمهوری اسلامی ایران است. اگر چه تصویب قوانین مرتبط با شوراها به دهه‌های دور باز می‌گردد اما در دهه های اخیر علی الخصوص دوران دولت اصلاحات این حرکت اجتماعی تحقق یافت و تجربه نوینی در دموکراسی اسلامی به منصه ظهور رسید. انتخابات شوراها در شهرهای بزرگ بدون هیچ مانعی مرحله گذار تجربه را پشت سر گذاشته و در زمانی کوتاه توسعه پایدار شهری براساس قوانین توسط شهرداری‌ها زیر نظر این نهاد نوپا اما تاثیر گذار تحقق یافت، شهرهای کوچک و تازه توسعه یافته از ساختار سنتی و قومی و قبیله‌ای که بر آن حاکم بود در دوره گذار متوقف شد و متاسفانه موفق به بهره‌گیری مناسب از شوراها نشدند.

شهرستان زاهدان به دلیل رقابت‌های قومی و باورهای مذهبی از جمله شهرهایی‌ست که منافع قومی را بر توسعه شهری ترجیح داده و شورای شهری ناکارآمد تصدی امور شهری را هر بار به عهده گرفتند و نتایج نامناسبی از دل این نهاد اجتماعی بروز یافته است.

شورای شهری که به جای بهره‌گیری از افراد نخبه و متخصص، جایگاه نمایندگان اقوام است با تصویب قوانین و برنامه‌ریزی‌های سطحی‌نگر مانع توسعه شهری مناسب می‌شوند. برای نمونه لازم می‌بینم تا به طرح سنتی کردن چهارراه رسولی زاهدان اشاره کنم. چهارراه رسولی به دلایل مختلف و متعددی که بر همگان مشهود است شهرت ملی دارد و برای اقوام سایر استانهای دور و نزدیک کشور آشناست. در دوره‌ای که مهندس خیرخواه در کسوت شهرداری منطقه ۱ زاهدان حضور داشت. طرح سنتی کردن چهارراه رسولی مطرح شد و به تصویب رسید. طبق توافق شهرداری منطقه ۱ با کسبه‌ی چهارراه رسولی بنابر آن شد تا هر یک از کسبه سهم خود را در اجرای طرح به شهرداری پرداخت کرده تا از طریق مناقصه پیمانکاری زبده و طی مدت کمتر از ۶ ماه طرح را اتمام رسانده و مسافران نوروزی آن سال شاهد چشم انداز جدید چهارراه رسولی باشند.

این اقدام  شهرداری می توانست به گونه قابل ملاحظه‌ای چهره شهر را تغییر داده و گامی نو در راستای اجرایی کردن طرح‌های سنتی و بافت فرهنگی متناسب با جغرافیا و تاریخ منطقه بردارد. متاسفانه این طرح با تغییر شهردار وقت منطقه ۱ (یکسال مانده به انتخابات) اجرایی نشد و خیلی زود به فراموشی سپرده شد. فردی به جای شهردار وقت تصدی شهرداری منطقه ۱ را به عهده گرفت که تا آن موقع تجربه اجرایی در امور شهرداری را نداشت و به هر دلیل طرح سنتی کردن چهارراه رسولی را دنبال نکرد.

برخوردهای قومی و توافق های پنهان در امر انتخابات شوراها باعث شد تا خروج نابهنگام شهردار وقت یک فرصت مناسب از بین برود. مادامی که کلانشهری چون زاهدان به جای رقابت افراد نخبه، شاهد رقابت اقوام در به دست آوردن کرسی‌های شورای اسلامی شهر باشد افراد توانمند فرصت خدمت به مردم و تحقق زاهدانی آباد با رفاه حداکثری را به دست نمی‌آورند. تاخیر ۶ ماهه‌ی شهرداری در عزل شهردار وقت و با ایجاد تاخیر در انتصاب شهردار بعدی می‌توانست یک خاطره خوب در اذهان مردم شهر زاهدان باقی گذارد. ای کاش به جای به دست آوردن دل حامیان کمی هم به فکر شهر زاهدان و ساکنان آن بودیم .

 نویسنده: فرشید عابدی

برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

 

مدار 60 | مجله خبری تحلیلی سیستان و بلوچستان